اگر در شماره‌های قبلی روایت‌ها و داستان‌ها چاشنیِ مطالب صفحه بود، اینبار در صفحه‌ی نهم «داستان» خوراک اصلی شده است:

صفحه‌ی نهم با روایت شروع می‌شود، روایتی از تعزیه‌های قاجاری. تعزیه از معدود سرگرمی‌های قجری‌ها بود و مریم عمارلو در این مطلب از اهمیت اینچنین نمایش‌هایی در زندگی مردم برای‌مان می‌گوید –چه عوام و چه خواص. نمایش‌هایی که اگر در هر خانه‌ی شهر هم برگزار می‌شد، بازهم جای سوزن‌انداختن نمی‌ماند. نمایش‌هایی که مجال حضور تبعیدیان را در فضای عمومی فراهم می‌کرد. مریم داستانِ آزادسازی زندانیان می‌گوید، روایت له شدن یزیدها، و قصه‌ی تعجب پروس‌ها از عمق رئالیسم ایرانی.

صفحه را برگردانید، و با مهربان‌ترین تیتر انتقادی تاریخ روبرو خواهید شد. محمد نورانی در این مطلب از جایگاه قصه‌ها در توضیح مسائل زندگی روزمره، از جمله خانه‌ها و شهر‌مان، می‌گوید. اینکه چطور قصه‌ها به ما اجزاه می‌دهند خودمان را جای دیگری بگذاریم و بتوانیم جهان را از دید او ببینیم، و از این طریق در طراحیِ وضعیتمان، دیگران را بیشتر در نظر داشته باشیم. او ما را به نوشتن و گفتن داستان دعوت می‌کند، و از طراحان می‌خواهد به قصه‌ها گوش کنند، شاید چیزی زیر دماغشان پنهان شده باشد.

 

دست به دست کنید

2 Replies to “صفحه شماره‌ی 9”

    1. نه متاسفانه. ما همیشه سه‌شنبه‌ها از ده صبح تا یک ظهر هستیم، ولی می‌تونیم براتون مجله رو پست کنیم که داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *